LAW 2012 กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยประกันภัย S/2551

Advertisement

การสอบไล่ภาคฤดูร้อน  ปีการศึกษา  2551

ข้อสอบกระบวนวิชา  LAW 2012 กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยประกันภัย 

คำแนะนำ  ข้อสอบเป็นอัตนัยล้วน  มี  3  ข้อ

ข้อ  1  นายแตงทำสัญญาประกันชีวิตตนเองแบบอาศัยความมรณะไว้กับบริษัทประกันชีวิตแห่งหนึ่ง  กำหนดเวลา  20  ปี  วงเงินเอาประกัน  2  แสนบาท  ระบุให้นางกล้วยมารดาเป็นผู้รับประโยชน์ในขณะทำสัญญานายแตงรู้ว่าตนเองป่วยเป็นโรคต้อตา  แต่ไม่ได้แจ้งให้บริษัทประกันภัยทราบ  หลังจากทำสัญญาไปได้  4  ปี  นายแตงตายด้วยโรคมะเร็ง  บริษัทประกันภัยมีสิทธิบอกล้างไม่จ่ายเงินประกัน  2  แสนบาทได้หรือไม่  เพราะเหตุใด

ธงคำตอบ

Advertisement

หลักกฎหมาย  ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา  865  ถ้าในเวลาทำสัญญาประกันภัย  ผู้เอาประกันภัยก็ดีหรือในกรณีประกันชีวิตบุคคลอันการใช้เงินย่อมอาศัยความทรงชีพหรือมรณะของเขานั้นก็ดี  รู้อยู่แล้วละเว้นเสียไม่เปิดเผยข้อความจริงซึ่งอาจจะได้จูงใจผู้รับประกันภัยสูงขึ้นอีกหรือให้บอกปัดไม่ยอมทำสัญญา หรือว่ารู้อยู่แล้วแถลงข้อความนั้นเป็นความเท็จไซร้  ท่านว่าสัญญานั้นเป็นโมฆะ

วินิจฉัย

กรณีตามอุทาหรณ์  ประเด็นที่ต้องวินิจฉัยมีว่า  การที่นายแตงรู้ว่าตนเองป่วยเป็นโรคต้อตา  แต่ไม่ได้แจ้งให้บริษัทประกันชีวิตทราบ  บริษัทประกันชีวิตจะมีสิทธิบอกล้างสัญญาประกันชีวิต  และไม่จ่ายเงินประกันให้แก่ผู้รับประโยชน์ได้หรือไม่  เห็นว่า  โดยหลักแล้ว  ถ้าผู้เอาประกันภัยรู้อยู่แล้วละเว้นไม่เปิดเผยข้อความจริง  ซึ่งอาจจูงใจให้ผู้รับประกันภัยเรียกเบี้ยประกันภัยสูงขึ้นหรือบอกปัดไม่ยอมทำสัญญา  สัญญาประกันชีวิตจึงจะตกเป็นโมฆียะ  ซึ่งผู้รับประกันภัยมีสิทธิบอกล้างเพื่อปฏิเสธไม่จ่ายเงินตามสัญญาได้ตามมาตรา  865  วรรคแรก การที่นายแตงรู้อยู่แล้วว่าตนเองเป็นโรคต้อตาแต่ไม่ได้แจ้งให้บริษัทฯทราบนั้น  โรคต้อตาไม่ถือว่าเป็นอาการผิดปกติเกี่ยวกับตาที่มีอันตรายร้ายแรงถึงขนาดอนุมานได้ว่า  ถ้านายแตงผู้เอาประกันภัยได้แจ้งเช่นนั้นแล้ว  ผู้รับประกันชีวิตจะบอกปัดไม่รับประกันชีวิต  หรือจะเรียกเบี้ยประกันให้สูงขึ้น  ดังนั้น  แม้นายแตงจะมิได้แจ้งให้บริษัทฯทราบก็ไม่ทำให้สัญญาประกันชีวิตตกเป็นโมฆียะ

ส่วนการที่นายแตงตายด้วยโรคมะเร็งซึ่งเป็นโรคร้ายนั้น  เมื่อไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่านายแตงรู้ว่าตนป่วยเป็นโรคมะเร็งมาก่อน  แม้นายแตงจะถึงแก่ความตายด้วยโรคมะเร็ง  ก็จะถือว่านายแตงละเว้นไม่เปิดเผยข้อความจริงซึ่งอาจจูงใจให้ผู้รับประกันภัยเรียกเบี้ยประกันภัยสูงขึ้นหรือบอกปัดไม่ยอมทำสัญญาไม่ได้

เมื่อสัญญาประกันชีวิตสมบูรณ์  บริษัทประกันชีวิตไม่มีสิทธิบอกล้าง  การที่นายแตงถึงแก่ความตายด้วยโรคมะเร็ง  บริษัทฯจึงต้องจ่ายเงินประกัน  2  แสนบาทให้แก่นางกล้วยผู้รับประโยชน์ ฎ. 3728/2530

สรุป  บริษัทประกันภัยไม่มีสิทธิบอกล้าง  จึงต้องจ่ายเงินประกัน  2  แสนบาทให้แก่นางกล้วยผู้รับประโยชน์

Advertisement