LAW 3016 กฎหมายปกครอง การสอบไล่ภาค 1/2550

Advertisement

การสอบไล่ภาค  1  ปีการศึกษา  2550

 ข้อสอบกระบวนวิชา  LAW 3016 กฎหมายปกครอง  (สำหรับนักศึกษาคณะรัฐศาสตร์)

คำแนะนำ  ข้อสอบเป็นอัตนัยล้วน  มี  4  ข้อ

ข้อ  1  นายบดี  บ้านด่าน  ถูกเวนคืนที่ดินและคณะกรรมการพิจารณาค่าเวนคืนได้มีหนังสือแจ้งให้นายบดีไปรับเงินค่าเวนคืนเป็นเงินหนึ่งล้านบาท  นายบดี  ไม่พอใจกับจำนวนเงินดังกล่าวเนื่องจากที่ดินของตนที่ถูกเวนคืน  ควรจะได้ค่าเวนคืนไม่ต่ำกว่าห้าล้านบาท  ดังนี้  หากนายบดี  มาปรึกษาท่าน  ท่านจะแนะนำอย่างไร

ธงคำตอบ

Advertisement

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง  พ.ศ. 2542  มาตรา  9  วรรคแรก  (1)  (2) บัญญัติว่า  ศาลปกครองมีอำนาจพิจารณาพิพากษาหรือมีคำสั่งในเรื่องดังต่อไปนี้

(1) คดีพิพาทเกี่ยวกับการที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วย

กฎหมาย  ไม่ว่าจะเป็นการออกกฎ  คำสั่งหรือการกระทำอื่นใด  เนื่องจากการกระทำโดยไม่มีอำนาจ  หรือนอกเหนืออำนาจหน้าที่  หรือไม่ถูกต้องตามกฎหมาย  หรือโดยไม่ถูกต้องตามรูปแบบขั้นตอน  หรือวิธีการอันเป็นสาระสำคัญที่กำหนดไว้สำหรับการกระทำนั้น  หรือโดยไม่สุจริตหรือมีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม  หรือมีลักษณะเป็นการสร้างขั้นตอนโดยไม่จำเป็น  หรือสร้างภาระให้เกิดกับประชาชนเกินสมควร  หรือเป็นการใช้ดุลพินิจโดยมิชอบ

(2) คดีพิพาทเกี่ยวกับการที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ  หรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร

และมาตรา  42  วรรคสอง  บัญญัติว่า

ในกรณีที่มีกฎหมายกำหนดขั้นตอนหรือวิธีการสำหรับการแก้ไขความเดือดร้อนหรือเสียหายในเรื่องใดไว้โดยเฉพาะ  การฟ้องคดีปกครองในเรื่องนั้นจะกระทำได้ต่อเมื่อมีการดำเนินการตามขั้นตอนและวิธีการดังกล่าว  และได้มีการสั่งการตามกฎหมายนั้น  หรือมิได้มีการสั่งการภายในเวลาอันสมควรหรือภายในเวลาที่กฎหมายนั้นกำหนด

วินิจฉัย

ข้อเท็จจริงตามปัญหาดังกล่าว  ถ้านายบดี  บ้านด่าน  มาปรึกษาข้าพเจ้า  ข้าพเจ้าจะให้คำแนะนำตามขั้นตอน  ดังนี้  คือ

1       การที่คณะกรรมการพิจารณาค่าเวนคืน  ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐได้มีหนังสือแจ้งให้นายบดีไปรับเงินค่าเวนคืนนั้น  ถือว่าหนังสือแจ้งค่าเวนคืนดังกล่าวเป็นคำสั่งทางปกครอง  เพราะเป็นการใช้อำนาจตามกฎหมายของเจ้าหน้าที่ที่มีผลเป็นการสร้างนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคล  และก่อให้เกิดผลกระทบต่อสถานภาพของสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคล

2       กรณีพิพาทที่เกิดขึ้น  เนื่องจากนายบดี  ไม่พอใจกับจำนวนเงินค่าเวนคืนที่คณะกรรมการพิจารณาค่าเวนคืนกำหนด  คือจำนวนเงินหนึ่งล้านบาท  เพราะที่ดินของนายบดี  ที่ถูกเวนคืนควรจะได้ค่าเวนคืนไม่ต่ำกว่าห้าล้านบาทนั้น  ถือว่าเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการที่เจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย  คือได้ออกคำสั่งโดยการใช้ดุลยพินิจโดยมิชอบ  คือการกำหนดจำนวนเงินค่าเวนคืนต่ำกว่าความเป็นจริง  คดีพิพาทดังกล่าวจึงเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจของศาลปกครองตาม  มาตรา  9  วรรคแรก  (1)  ซึ่งนายบดี สามารถที่จะนำคดีไปฟ้องศาลปกครองได้

3       แต่อย่างไรก็ตาม  เมื่อคดีพิพาทดังกล่าว  เป็นคดีพิพาทที่เกี่ยวกับการออกคำสั่งทางปกครองโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย  ดังนั้นก่อนที่นายบดี  จะฟ้องคดีต่อศาลปกครอง  นายบดีจะต้องปฏิบัติตามมาตรา  42  วรรคสองก่อน  คือจะต้องอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อคณะกรรมการพิจารณาค่าเวนคืนผู้ออกคำสั่ง  ภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ในหนังสือแจ้งนั้น  ถ้านายบดี  ไม่อุทธรณ์คำสั่งนั้น  ก็ไม่สามารถที่จะนำคดีไปฟ้องศาลปกครองได้

4       ในกรณีที่มีการอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวแล้ว  เมื่อพ้นกำหนด  60  วัน  ยังไม่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์  ถือได้ว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐ  คือคณะกรรมการพิจารณาค่าเวนคืนปฏิบัติหน้าที่คือพิจารณาค่าเวนคืนล่าช้าเกินสมควร  ดังนี้ผู้อุทธรณ์คือนายบดี  สามารถนำคดีพิพาทดังกล่าวไปฟ้องศาลปกครองได้ภายในกำหนด  1  ปี

Advertisement