LAW 2006 กฎหมายอาญา 1 ภาคฤดูร้อน/2547

Advertisement

การสอบไล่ภาคฤดูร้อน  ปีการศึกษา  2547

ข้อสอบกระบวนวิชา  LAW 2006 กฎหมายอาญา 1

คำแนะนำ  ข้อสอบเป็นอัตนัยล้วนมี  4  ข้อ

ข้อ  1  เหน่งเลี้ยงสุนัขดุไว้ในบ้าน  ด้วยความรีบร้อนเหน่งเปิดประตูรั้วนำรถยนต์ออก  โดยมิได้เอาสุนัขขังกรงก่อน  สุนัขของเหน่งวิ่งตรงออกจากบ้านตรงไปจะกัดอุดมซึ่งกำลังยืนซื้อส้มตำจากช้อย  อุดมเห็นว่าจวนตัวสามารถหลีกเลี่ยงได้  จึงคว้าครกที่ช้อยกำลังตำส้มตำทุ่มไปถูกหัวสุนัข  สุนัขตายและครกของช้อยแตก

Advertisement

ดังนี้  อุดมและเหน่งจะต้องรับผิดทางอาญาอย่างไรหรือไม่

ธงคำตอบ

มาตรา  59  วรรคหนึ่ง  บุคคลจะต้องรับผิดในทางอาญาก็ต่อเมื่อได้กระทำโดยเจตนา  เว้นแต่จะได้กระทำโดยประมาทในกรณีที่กฎหมายบัญญัติให้ต้องรับผิดเมื่อได้กระทำโดยประมาท  หรือเว้นแต่ในกรณีที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยแจ้งชัดให้ต้องรับผิด  แม้ได้กระทำโดยไม่มีเจตนา

กระทำโดยเจตนา  ได้แก่  กระทำโดยรู้สำนึกในการที่กระทำ  และในขณะเดียวกันผู้กระทำประสงค์ต่อผลหรือย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้น

ถ้าผู้กระทำมิได้รู้ข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบของความผิด  จะถือว่าผู้กระทำประสงค์ต่อผลหรือย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นมิได้

กระทำโดยประมาท  ได้แก่  กระทำความผิดมิใช่โดยเจตนา  แต่กระทำโดยปราศจากความระมัดระวัง  ซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์  และผู้กระทำอาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้  แต่หาได้ใช้ให้เพียงพอไม่

การกระทำ  ให้หมายความรวมถึงการให้เกิดผลอันหนึ่งอันใดขึ้น  โดยงดเว้นการที่จักต้องกระทำเพื่อป้องกันผลนั้นด้วย

มาตรา  67  ผู้ใดกระทำผิดด้วยความจำเป็น

 (2) เพราะเพื่อให้ตนเองหรือผู้อื่นพ้นจากภยันตรายที่ใกล้จะถึงและไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นโดยวิธีอื่นใดได้  เมื่อภยันตรายนั้นตนมิได้ก่อให้เกิดขึ้นเพราะความผิดของตน

ถ้าการกระทำนั้นไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุแล้ว  ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ

มาตรา  68  ผู้ใดจำต้องกระทำการใดเพื่อป้องกันสิทธิของตน หรือของผู้อื่นให้พ้นภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมาย  และเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง  ถ้าได้กระทำพอสมควรแก่เหตุการกระทำนั้นเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย  ผู้นั้นไม่มีความผิด

วินิจฉัย

เหน่งเปิดประตูรั้วโดยไม่ได้เอาสุนัขดุของตนไปขังกรงก่อน  สุนัขจึงวิ่งออกจากบ้านไปจะกัดอุดม  ถือว่าเหน่งกระทำไปโดยปราศจากความระมัดระวัง  ซึ่งเมื่อเหน่งจะเปิดประตู  ตามวิสัยของคนที่เลี้ยงสุนัขดุจึงมีหน้าที่ที่จะต้องนำสุนัขไปขังหรือผูกไว้เพื่อไม่ให้สุนัขออกไปจากบ้านก่อนที่จะเปิดประตู  เมื่อเหน่งไม่ได้กระทำ  เหน่งจึงไม่ได้ใช้ความระมัดระวังให้เพียงพอ  เหน่งกระทำโดยประมาทตามมาตรา  59 วรรคสี่  แต่เหน่งไม่ต้องรับผิดทางอาญา  เพราะความเสียหายยังไม่ได้เกิดจากการกระทำนั้น  ตามมาตรา  59  วรรคแรก  บุคคลจักต้องรับผิดทางอาญากรณีที่กระทำโดยประมาทต่อเมื่อมีกฎหมายบัญญัติว่า  การกระทำโดยประมาทนั้นเป็นความผิด

อุดมได้ใช้ครกส้มตำทุ่มถูกหัวสุนัขของเหน่ง  สุนัขตาย  อุดมไม่ต้องรับผิดฐานทำให้ทรัพย์ของเหน่งเสียหาย  เพราะอุดมกระทำไปเพื่อให้ตนเองพ้นจากการถูกสุนัขของเหน่งกัด  การที่สุนัขวิ่งออกมาจากบ้านและจะกัดอุดมนั้น  เกิดจากการประมาทของเหน่ง

ซึ่งถือว่าเป็นภยันตรายอันละเมิดต่อกฎหมายและเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง  อุดมใช้ครกทุ่มไปที่สุนัขได้กระทำไปพอสมควรแก่เหตุ  เป็นการกระทำป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา  68  อุดมไม่มีความผิดทำให้ทรัพย์ของเหน่งเสียหาย  ส่วนกรณีที่ครกของช้อยแตกเสียหายนั้น  อุดมต้องรับผิดฐานทำให้ทรัพย์ของช้อยเสียหาย  แต่อุดมไม่ต้องรับโทษ  เพราะอุดมกระทำความผิดด้วยความจำเป็น

เพื่อให้ตนเองพ้นจากภยันตรายอันใกล้จะถึง  และอุดมไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นได้โดยวิธีอื่นใดได้นอกจากจะต้องกระทำความผิดและภยันตรายนั้นอุดมมิได้ก่อให้เกิดขึ้นเพราะความผิดของอุดม  และการกระทำของอุดมก็ไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ  อุดมจึงไม่ต้องรับโทษตามมาตรา  67(2)

สรุป  เหน่งไม่ต้องรับผิดทางอาญา  อุดมไม่ต้องรับผิดต่อเหน่ง  เพราะกระทำป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย  อุดมรับผิดต่อช้อย  แต่ไม่ต้องรับโทษเพราะกระทำความผิดด้วยความจำเป็น  ตามมาตรา  67(2)

Advertisement